Bertsolari txapelketa nagusia 2009

Ondoko bertsularien lekukotasunen irakurtzeko egin klik beren izenean edo beren argazkian.

"Orai Mattinekin eta enekin maizenik dabiltzan pertsulariak Xanpun eta Ezponde dira alde huntan. Nor nahi bezain trebeak eta dohatuak, parerik gabeko lagunak gainerat.

Orai berriki agertu zauzkigu berriz, alde huntan ere, pertsulari gazteak. Ba ote dakite zer atsegina egin dautaten ? Hauek dira : Alkhat, Mendiburu eta Arrosagaray, ezagutuenak segurik.

Guk, zahar hauk, hartua izanen dugu beti, gostaia gosta, pertsularigoa gazte hauetaraino helarazi dugulako gozamena. Agian hauek bertze batzuetaraino eramanen dute".

"Bertsolaritza garatzeko, saio gehiago antolatu behar genuke behar bada, iparralde mailan behintzat.

Dena den, euskararen egoerari lotua da, hori segur. Euskarak berak egiten badu nabarmen momentu batean, bertsolaritzak berekin batera eginen du. Saioa aitzaki bat izan behar da azken finean horren inguruan zaletasuna berriz sortzeko.

Kezka hori beti izan da bertsolarien artean : ez bada saiorik, bertsolaririk ez da izango. Gu horretan ari garenez, behar duguna da saioa izatea ahal bezainbat. Iparraldean « Bertsolarien Lagunak » elkartean ari garenetik, funtzio hori ere bada, entseiatzea zabaltzea eta nola hedatu…

Horrek bultzatzen gaitu pentsatzera zer egin litekeen zaletasuna gehiago zabaltzeko"

"Gaur egun klaseak ematen ditut Hendaian, Amets Arzallusekin batera. 14/15 urtekoak ditugu. Iparralde osoan uste dut dozena bat bertso-eskola badirela. Nik uste bertsolaritza oso sanoa dagoela. Azken finean, hegoaldean bertsoa oso sustraituta dago, iparraldean sustraitzen ari da. Gainera, ikastoletan bertsoa jaso dute modu positibo batean, lehen ez zen beti modu positiboan jasotzen.

Garai batean bertsoarekiko zegoen mespretxua orain ez dago, alderantziz, abantzu prestigiatua da. Eta hori hala den bitartean iraungo du bertsoak. Problema da euskara desagertzen bada.

Ni ez naiz oso kezkatuta etorkizunarekiko, gehiago kezkatzen nau orainak adibidez. Orain gauzak ongi egin behar dira gibeletik heldu den belaunaldi hori etortzeko, eta gibeletik heldu den belaunaldi horren gibeletik etorriko dena ekartzeko, ez izateko gu etorri aurretik gertatu zen eten hori"

"Geroari begira aski baikorra naiz. Iparraldean mintzatzen gira salbatzeaz belaunaldi salto bat izan zelako eta gazteak falta zirelako. Baina ez da belaunaldi bat heldu dena.

Kultura bat sortzen ari da eta horretan behar ditugu indarrak egin, entzuleak sortuz. Hegoaldean, bertsolaritza ez da inoiz arriskuan izan. Bada sektore bat, bertsozalea dena biziki, eta bertsolariak hor mugitzen dira ; eta bada beste sektore bat, ez duena inolako kontakturik bertsolaritzarekin, eta ez da bereziki indarrik egiten sektore hori hunkitzeko. Iparraldean, dena da ez dena bertsozalea. Guri da bertsozaletzea jendea.

Bertsolaritza bizia da eta adaptatzen da den tokian eta den egoeran. Euskararen egoerak eragin zuzena du horretan. Egoera bakoitzari eman behar zaio behar duena. Behar dira talde erdaldunak euskalduntzeko, behar dira talde euskaldunak gehiago lantzeko adierazpena, behar dira taldeak bertsozaleak sortzeko… Tokian tokikoa"

"Garai batean Ezponda, Alkat eta horiek izan ziren… Eta gero, zulo bat izan zen Amets, Sustrai eta horiek agertu arte, eta bertsolaritza iparraldean kasik galdutzat eman zuten.

Orai berriz hasia da eta jendearen buruan sartzen ari da. Dudarik ez da Iparraldean bertsolaritza berriz sortuko dela.

Garrantzitsua da jende gehiagok ezagutzea… Ez baduzu ezagutzen, ez duzu maitatzen ahal. Bertso bat ona delarik, jendeak maitatu baizik ez dezake egin. Pentsatzen dut jendearen mentalitatean sartzen ari dela. Badira oraino aitzinamenduak egiteko, iparraldean batez ere.

Antzerkiak bezala, bertsolaritzak euskara bizirik irauten laguntzen du. Iparraldean antzerkiak baino jende guttiago erakartzen du bertsolaritzak, baina kopurua handitzen ari da, eta horrela segituz, bizirik iraunen du".