|
|
Jean Pierre MENDIBOURE
IZEN-DEITURAK : MENDIBOURE ETCHEVERRY, Jean Pierre
IZENGOITIA : MENDIBURU
SORTEGUNA : 1948/VII/27
HERRIA : HELETA (Baxe Nafarroa)
OFIZIOA : laboraria
BIZILEKUA : Ospitalea - HELETA (Baxe Nafarroa)
MOTA : bat bateko bertsuak / bertsu jarriak
/aztertzailea
BIOGRAFIA :
Eñaut Mendiboure eta Maria Etcheverryren semea. Aiherrako Jacqueline
Etxeverryrekin ezkondua(1972/02/19). Alaba bat, Mirentxu.
Emile Larre eta Mixel Itzainak bultzatu zuten plazara. Lehen aldikotz
agertu zen 1967an, Aiherran, Alkhat, Irigarai eta Arrosagarai kantukide
zituela.
Gehienbat ari izan da bertsutan Xalbador, Mattin, Xanpun, Ezponda, Mixel
Aire, Alkat edo Lazkao Txiki-rekin...
BERTSO EZAGUNENAK :
Gaur egun 100 bertso sailez goiti :
- Xenpelar saria (1974),
- Arrosako zubian,
- Gure alaba,
- Sendimendu batzu,
- Mendaro txirixtaka sarian 2. 1974,
- Ene andre gai zena,
- Telesforo Monzon,
- Haur botatzea (1976ean saristatua),
- Ari ari Europan sartzen (1988an saristatua),
...
BERTSOLARI TXAPELKETAK :
- Paulo Yantzi II saria (Nafarroako txapelketa), 1980 : finalista
(Lesaka)
- Paulo Yantzi III saria (Nafarroako txapelketa), 1981 : txapeldun
(Lesaka)
- Paulo Yantzi IV saria (Nafarroako txapelketa), 1982 : txapeldunorde
(Lesaka)
- Nafarroako txapelketa 1981 : txapeldun (Lesaka)
- Nafarroako txapelketa 1982 : txapeldunorde (Lesaka)
- Nafarroako txapelketa 1983 : finalista (Donibane Garazi)
- Nafarroako txapelketa 1984 : txapeldun (Sunbilla) (kanporaketa.
Bidarrai)
- Nafarroako txapelketa 1985 : finalista (Leitza) (kanporaketa:
Aiherra)
- Nafarroako txapelketa 1986 : finalista (Doneztebe) (kanporaketa:
Heleta)
- Nafarroako txapelketa 1987 : finalista (Bera) (kanporaketa:
Altsasu)
- Nafarroako txapelketa 1988 : finalista (Iruñea) (kanporaketa:
Ortzaize)
- Nafarroako txapelketa 1989 : finalista (Baigorri) (kanporaketa:
Landibarre)
- Nafarroako txapelketa 1991 : txapeldunorde (Doneztebe)
(kanporaketa:Elizondo)
- Nafarroako txapelketa 1993 : finalista
(Iruñea)(kanporaketa:Heleta)
- Nafarroako txapelketa 1994 : finalista (Lesaka)(kanporaketa:Sara)
- Nafarroako txapelketa 1996 : finalista
(Goizueta)(kanporaketa:Atsasu)
BAT-BATEKO SARIKETAK :
- Zepai saria (Idiazabal) 1977 : txapeldun
BERTSOPAPER-LEHIAKETAK :
- Xenpelar saria 1974: lehen saria
- Xenpelar saria 1975: 2.saria
- Xenpelar saria 1976: 3.saria
LIBURU-ARGITARATUAK :
- Bertsutan ariz ikasten, 1984
- Gure borda, 1969 (antzerkia)
|
|
|
|
|
Los guías
Unos bertsolaris les acompañan en este sitio. A lo largo de su visita:
hagan « clik » en su retrato para descubrir sus comentarios.
Xalbador
"Después de la desaparición de Iriarte, Mattin pasó a ser mi compañero
habitual, o ¿era lo contrario ? Eso dependía.
Nunca me he sentido muy agusto improvisando con Mattin. No teníamos la
misma manera de funcionar. Yo no valía nada si se trataba de hacer reir.
Aunque, fatalmente, lo intenté, nunca lo conseguí de verdad. Sin embargo,
eso era lo mejor de Mattin. Yo mismo me reí, en más de una ocasión con sus
réplicas.
Gracias a Dios, hacía tiempo que sabía que era mejor no enfadarse con él.
Si no, era peor: se regocijaba de haberte tocado y te decía cosas aún
peores. Así que no quedaba otra solución que reirse, uno mismo también.
Aparte de eso, Mattin es, màs que nadie, un hombre bueno y agradable.
Nosotros, sus amigos, le adoramos todos".
Amets Arzallus
"Todos tenemos algún tipo de referencias.
En realidad la improvisación se hace a partir de lo que hemos oído o de
lo que hemos admirado y conservado en la memoria, de lo que resuena
dentro.
Además, no cabe la menor duda de que cada cual crea su propia huella,
pero en ese proceso de creación, estoy convencido de que todos intentamos,
incluso inconscientemente, imitar esos modelos que respetamos y
admiramos"
Sustrai Colina
EL DUO CON AMETS ARZALLUS
"Nos sorprendemos mutuamente más veces de lo que se puede pensar. La
improvisación varía enormemente según el contexto.
Si se cantan los mismos versos en dos contextos diferentes, en un lugar
podrán ser buenos y malos en el otro. Personalmente, yo no canto de la misma
manera en una residencia de jóvenes que en una iglesia.
Es justamente eso lo que permite multiplicar las ocasiones de sorpresa.
Amets consigue sorprenderme en esos terrenos que no son sus terrenos de
predilección : si él improvisa sobre fútbol, no me sorprenderá pues sé que
él domina el tema de cabo a rabo. Pero si improvisa sobre religión, seguro
que me sorprenderá pues sé que de ese tema no sabe gran cosa. Pasa igual que
en las parejas de enamorados, pues en realidad el arte de la improvisación
es el arte del diálogo. Y en la medida en que retomemos el diálogo una y
otra vez, encontraremos momentos en los que sorprenderemos al otro.
Nosotros formamos una pareja de improvisadores, actuamos muy amenudo
juntos, pero somos dos. Amets y yo, somos diferentes.
Yo creo que es la manera más bonita de enriquecer un duo como el
nuestro"
Miren Artetxe
"Me he dado cuenta de que no canto igual cuando canto con otra chica. Lo
cual no me pasa amenudo : de hecho es políticamente correcto que en un
encuentro haya una chica y si es del País Vasco-Norte mejor. Se podría decir
que es discriminación positiva. Y si no fuera así, a lo mejor no habría ni
una chica en los encuentros públicos. Pero, por otra parte eso no nos
favorece, ya que nunca hay sesiones con tres improvisadoras, excepto si es
el día de la mujer, o si la organiza una asociación feminista. Sin embargo,
cuando cantamos juntas, nos damos cuenta que no respetamos los códigos
humorísticos establecidos, no nos contradecimos de manera sistemática,
podemos desarrollar un discurso estando de acuerdo. Y me parece muy
enriquecedor.
En realidad sabemos más o menos lo que podemos aportarnos : una
cierta sensibilidad, un poco más de humanidad, quizás menos dialéctica y
argumentos, otro punto de vista. Evidentemente, las mujeres serán cada vez
más numerosas en el mundo de la improvisación, el equilibrio entre sexos va
a cambiar. Más vale preveerlo y pensar en explorar nuevas vías. Ahí
estamos.
Los hombres, saben que habrá que cambiar algo, pero no pienso que esperen
una revolución por parte de las chicas que llegan. Me gustaría que
ocurriera"
Patxi Iriart
"Cuando empecé, no tenía modelo. Progresábamos poco a poco, a nuestra
marcha. La improvisación era un juego para nosotros, una manera de
provocarnos entre nosotros, sin pensar en llegar a ser un día grandes
improvisadores.
Conocíamos a algunos improvisadores como Egaña ou Lizaso, porque son muy
buenos. Y a veces pensábamos : me gustaría ser como Egaña…
En clase de improvisación, estudiamos las improvisaciones de Xalbador.
Gran improvisador porque en sus versos expresa tanto el humor como los
sentimientos.
También trabajamos las improvisaciones de Bilintx, que ha escrito sobre
todo poemas de amor.
Así mismo, trabajamos las improvisaciones de bertsolaris actuales :
especialmente hemos leído y estudiado las de Amets Arzallus y Sustrai
Colina. Son verdaderos modelos para nosotros, ya que desde hace algunos
años, se encuentran entre los grandes y han ido muy lejos. En los
Campeonatos del País Vasco : Sustrai llegó a la final, y Amets casi… ¡Ojalá
que en el próximo campeonato llegué a la final!"
|
 |
|
|