Bertsu eskolak Ipar Euskal Herrian

Ondoko bertsularien lekukotasunen irakurtzeko egin klik beren izenean edo beren argazkian.

"Hamasei urtetarik eta hemeretzi artean pertsua frango kantatu nuen. Ez banintzan ere ene amentsetako pertsulari heietarik, ari egiten nintzan; eta ni sinets, egin ahalak egiten nituela zerbaitetarat heltzeko.

Bakarrik nintzenean, alde guzietarat entseatzen nintzan : bat batean egiten, zuzen edo makur; bai eta, denbora hartuz, hobexago batzuen moldatzen ere.

Azken molde hortan heltzen nintzan hobekienik".

"Orai Hendaiako bertso-eskola animatzen dugu Sustrai Colinak eta biok. 14/15/16 urtekoekin ibiltzen gara. Urtetan ari dira eta ez balute afiziorik, utzia izanen zuketen. Eta Iparraldean ere, azken urteetan, normalizatua ikusten dugu.

Gu Kanboko kolegioan ibiltzen ginenean, bertsolaritza ez zen deus ere… Inportanteagoa zen futbolean aritzea. Futbolean aritzen bazinen, galdetzen zizuten zertan zinen eta nola joan zen asteburuko partidoa…

Bertsotan aritzen bazinen, zure barnean atxikitzen zenuen eta inorekin ez zenuen aipatzen ahal zertan ari zinen ere. Orai normalago bezala ikusten da. Ez bertsotan aritzen dena bestea baino gehiago edo guttiago delako, baina bertsolariei buruz hitz egiten entzutea edo bertsotan ari diren batzu ikustea gauza normala delako"

"Ni bertsotan Amets Arzallusen bidez hasi nintzen, Ametsen aitaren bidez. Ikastolan ematen genituen gauza batzu bertsolaritzari buruz, baina gero bertso-eskola bazela jakin nuen eta badakizu, 8 edo 9 urte duzunean, gustatu edo ez gustatu, gehiago da lagunek zer egiten duten.

Orduan eman genuen bertso-eskolan izena pilotako taldean edo futbolean ematen genuen bezala. Eta gero ibilian, ibilian, gustua hartu nuen.

Zorionez, oso lan talde ona bagenuen. Horrek ere asko motibatzen du aurrera segitzeko zeren, azken finean, bakarrik baldin bazira zerbaitetan, momentu batean etsitzen duzu. Ni pilotan ari nintzen orduan. Pilotan badakizu irabazi duzun ala ez, bertsotan adin horietan ez zara ongi konturatzen zertan ari zaren, zergatik, zer epaitzen den, zer ez…

Alde horretatik kirola askoz ere errazionalagoa da neurtzerako orduan, eta haur batek hori neurtzen du. Gainera, orduan haur batek nahiago zuen Retegi izan Egaña baino.

Orai, alde horretatik gauzak aldatzen ari dira, bertsolariak telebistan gehiago agertzen baitira, irratietan ere bai, eta gaur egun haurrek bertso-eskolan izena ematen dute bertsolari izateko anbizioarekin. Baina gure garaian hori ez zegoen.

Guk aitzina segitu dugu lagunarteagatik eta suerte izan dugulako"

"9/11 urteko ikasleak ditut Hendaian. Umeek ongi pasa behar dute, alferrik da esplikatzea bertsolaritza zein polita den, haurrek ez badute ikusten haien begiekin, eta haien eskuekin hunkitzen.

Uste dut egin behar duguna da bertsoaren aitzakian ongi pasarazi, euskaraz mintzarazi, adierazpena landu indirektoki haiek ongi usatzen ari diren bitartean, harremanak eta taldea landu, zeren eta taldea oso inportantea baita bertsolaritzan. Eta uste dut hori ari girela egiten. Duela hiru urte hasi zirenek segitzen dute aurten.

Nire helburua ez da haur horiek bertsolari ateratzea, nire helburua da haur horiek jakitea bertso batekin gozatzen, hitzekin jolasten, eta bertso-saio bat baldin bada inguruan plana egin dezatela hara joateko, horrekin aski dut. Aski eta sobera"

"Bertsolaritzak ekartzen dit lagunekin ontsa pasatzea, hasteko. Kontzientzian dugu euskara bizirik atxikitzen dugula, hori ere garrantzitsua da. Gero, jendearen aurrean mintzatzeko errextasuna lortzen da.

Ni berez mutiko lotsatia naiz eta bertsolaritzak ekartzen dit jendearen aitzinean, edo gelaren aitzinean mintzatzeko errextasuna. Bertsolaria ez baita oraindik gauza biziki normalizatua iparraldean, kolegioan ginelarik besteak irriz ari ziren. Bertsolaria ez zen besteak bezalakoa.

Orai mentalitateak aldatzen ari dira baina pentsatzen dut Amets, Sustrai eta horien garaikoek guk baino gehiago sufritu dutela horretaz. Guk arazorik ez dugu.

Nik bertsolaritza orai sartua dut nire bizian, eta bertsolari handia bilakatzen ez banaiz ere, bertsolaritza sustengatuko dut, beste bertsolarien txalotzera joanen naiz bederen. Segur da aisialdietan denbora hartzen duela, adibidez Sustrai eta Ametsek asteburu guziz joan behar dute norabait…

Gainera entrenatu behar da, astean behin edo bi aldiz. Egia da lekua hartzen duela bizi batean. Baina halako engaimenduaren hartzeko prest nintzateke"