Bertsularia izan

Ondoko bertsularien lekukotasunen irakurtzeko egin klik beren izenean edo beren argazkian.

"Hamasei urtetarik eta hemeretzi artean pertsua frango kantatu nuen. Ez banintzan ere ene amentsetako pertsulari heietarik, ari egiten nintzan; eta ni sinets, egin ahalak egiten nituela zerbaitetarat heltzeko.

Bakarrik nintzenean, alde guzietarat entseatzen nintzan : bat batean egiten, zuzen edo makur; bai eta, denbora hartuz, hobexago batzuen moldatzen ere.

Azken molde hortan heltzen nintzan hobekienik".

"Ttipitan, haur anitz joaten ziren Aitak eramaten zuen bertso-eskolara.

Ez zen zerbait arraro. Oroitzen naiz nire klaseko batzu, orai errugbian ari direnak edo beste zernahi egiten dutenak, bertso-eskolan zirela gurekin.

Gero behar bada bertsolaritza mundua urrunago gelditzen zitzaien. Baina garai hartan ez nintzen bakarrik, aski gauza normal bezala hartua zen.

Hendaiako bertso-eskolan hasi nintzen ikasten lehenik, eta gero bi urtez Oiartzunen ibili izan ginen : Hendaian bi gelditzen ginen eta ez zen aski bertso-eskola segitzeko.

Gero, Hendaian berriz sortu zen talde osoago bat eta Bilbon hasi nintzenean ikasketak egiten, Azpeitiko bertso-eskolara joan nintzen.

Orain Oiartzungo bertso-eskola batera joaten gara asteazken edo ostegun gauetan : kantatzeko eta erritmoa ez galtzeko elkartzen gara"

"Nik xantza izan dut. Etxean beti nahi dudana egiteko eskubidea ukan dut. Horrela ikasi dut ardurak hartzen eta horrela konturatu naiz zer zen ongi eta zer ez, hanka sartuz.

Gurasoek beti esan didate bertsotan segitzeko, ikasten zirela balore asko gero bizitzan beharrezkoak zirenak. Adibidez jende aurrean egote horrek ahozko azterketetan asko balio izan dit. Ni gai baldin banaiz ehun pertsonen aurrean zerbait inprobisatzeko, pertsona baten aurrean buruz ikasi dudan zerbait esatea ez da hain zaila izango.

Ttikitan ikastolan jende aurrean mintzatzeko haurrak normalki lotsatzen ziren, eta guk alde horretatik errextasun hori izan dugu beti.

Gero oholtza gainean normalean zaren bezala agertzen zara bertsotan, edo behintzat zure nortasunaren zati asko publiko egiten dituzu, eta horrek behartzen zaitu publiko egiten dituzun nortasunaren zati horiek asumitzera.

Horretarako, nor bere burua asumitzeko nik uste bertsoak anitz balio duela, batez ere adin kritiko batean, 15/16 urte… Normalean bere inperfekzio guziekin oholtzaren gainean igotzeko gai den haurrari bere burua onartzerako orduan bere azalean ongi izaten laguntzen dio"

"9/11 urteko ikasleak ditut Hendaian. Umeek ongi pasa behar dute, alferrik da esplikatzea bertsolaritza zein polita den, haurrek ez badute ikusten haien begiekin, eta haien eskuekin hunkitzen.

Uste dut egin behar duguna da bertsoaren aitzakian ongi pasarazi, euskaraz mintzarazi, adierazpena landu indirektoki haiek ongi usatzen ari diren bitartean, harremanak eta taldea landu, zeren eta taldea oso inportantea baita bertsolaritzan. Eta uste dut hori ari girela egiten. Duela hiru urte hasi zirenek segitzen dute aurten.

Nire helburua ez da haur horiek bertsolari ateratzea, nire helburua da haur horiek jakitea bertso batekin gozatzen, hitzekin jolasten, eta bertso-saio bat baldin bada inguruan plana egin dezatela hara joateko, horrekin aski dut. Aski eta sobera"

"Bertsolaritzak ekartzen dit lagunekin ontsa pasatzea, hasteko. Kontzientzian dugu euskara bizirik atxikitzen dugula, hori ere garrantzitsua da. Gero, jendearen aurrean mintzatzeko errextasuna lortzen da.

Ni berez mutiko lotsatia naiz eta bertsolaritzak ekartzen dit jendearen aitzinean, edo gelaren aitzinean mintzatzeko errextasuna. Bertsolaria ez baita oraindik gauza biziki normalizatua iparraldean, kolegioan ginelarik besteak irriz ari ziren. Bertsolaria ez zen besteak bezalakoa.

Orai mentalitateak aldatzen ari dira baina pentsatzen dut Amets, Sustrai eta horien garaikoek guk baino gehiago sufritu dutela horretaz. Guk arazorik ez dugu.

Nik bertsolaritza orai sartua dut nire bizian, eta bertsolari handia bilakatzen ez banaiz ere, bertsolaritza sustengatuko dut, beste bertsolarien txalotzera joanen naiz bederen. Segur da aisialdietan denbora hartzen duela, adibidez Sustrai eta Ametsek asteburu guziz joan behar dute norabait…

Gainera entrenatu behar da, astean behin edo bi aldiz. Egia da lekua hartzen duela bizi batean. Baina halako engaimenduaren hartzeko prest nintzateke"