Irudiaren eta bat-batekotasunaren zentzua

Ondoko bertsularien lekukotasunen irakurtzeko egin klik beren izenean edo beren argazkian.

"Errana dut jadanik zer tirria senditzen nuen pertsulari izaiteko, bainan ez nuela hortako ahalik senditzen ene baitan.

Hainbertzetaraino egia da, non ez bainintzan, bakarrik nintzela ere, behin ere entseatzen baten moldatzerat, ez eta buruan pasatzen ere.

Ene lagun batzuer entzuna nioten, bazirela elgarri pertsuka artzen zirenak ostatu horietan; leher egiten zutela heiekin irriz.

Ni ez nintzan orduan oraino ostatuetan ibiltzen. Urte batez, herriko besta bigarren egunean, hitz-hartu nintzan ene betiko lagun Lorentzo Tolosarekin, gauazko bailerat aterako ginela biak. Bailea, Angelesainea izeneko ostatuaren aintzinean egiten zen.

Orroitzen naizena da, ja etxolarat abian ginen mementoan, hauteman ginituela lau edo bortz gizon pertsuka ari ostatu hortako sukaldean. Lorentzo eta biak leihoaren kanpotik jarri gintzaizkioten beha".

"Bertsolariak gauza askoz pixka bat jakin behar du.

Anitzetan da zerbait jakitea eta dakizun horren inguruan joko bat atxematea edo itzuli batzu ematea. Eskatzen du hala ere egunkariak irakurtzea eta aktualitatea segitzea. Ez dakit zein saiotan, erran zieten egun hartan hegazkin bat erori zela nonbait, eta gezurra zen.

Bertsolari denek kantatu zuten serioski, gertatu balitz bezala, eta atera zuten zerbait. Horrek esan nahi du, ez baldin badakizu sobera ere, zuk beti kantatuko duzula zerbait"

"Hizkuntza ongi menperatu behar du eta gainera gustatu egin behar zaio hitzekin jolastea, ez bertsotan ari denean bakarrik. Hori bizimodu bihurtu behar du. Dohain nagusiena hori da.

Beste dohain bat jendearekin tratatzen jakitea da. Zu herri bat zoazenean, ez duzu inor ezagutzen askotan : inondik ezagutzen ez dituzun pertsonekin elkarrizketa gaiak atxeman behar dituzu, eta ez da errexa. Horrek asko irekitzen du pertsona. Gainera besteak baino guttiago zara, besteak beren inguruan direlako. Ezagutzen zaituzte eta zuk ez dituzu ezagutzen. Hori ere oso aberasgarria da.

Gero, nik uste bertso-eskolan gaur egun edozeinek ikasten ahal duela bertsotan. Oso lan mekanikoa da. Beraz hamar urteko haur bat etortzen bada bertso-eskolara eta irakaslea ez bada traketsegia, urte baten buruan ikasten du zortziko ttiki bat kantatzen. Hori frogatuta dago.

Horrek ez du erran nahi bertsolaria denik. Bertsolari bihurtzeko, faktore asko sartzen dira : zenbat maite zaituen jendeak, zer karismoa duzun, jendeak zerekin identifikatzen zaituen, xantza eta zaletasuna"

"Ez ditut sobera maite gai itxiegiak, topikoetara eramaten zaituzten gaiak. Nik nahiago ditut gai irekiak, adibidez : zu amildegira iritsi zira gaur, ez dakizu salto egin ala ez. Zuri da erabakitzea salto eginen duzun ala ez, nahi baduzu sentimendu bat azaltzen ahal duzu, edo arazo bat, izan daiteke gizarte arazoa, izan daiteke pertsonala…

Nik uste dut horrelakoek gehiago motibatzen nautela. Eta harroago naiz horrelako gai batekin publikoa gozarazten dudalarik betiko gai batekin gozarazten dudalarik baino.

Gertatu zait nire burua harritzea, zentzu txarrean askotan. Baditugu oso ideia progresistak, berdintasunaren alde, arrazismoaren aurka, eta ohartzen zira benetan bertsotan ez duzularik denborarik pentsatzeko, aurreiritzi pilo bat ateratzen zaizkizula, nahi gabe"

"Gai guzietan aritzea gustatzen zait. Adibidez irringarria izaten da pertsonaia baten nortasuna hartzea, gureak ez diren ideiak eta arrazoiak ematen ditugulako. Antzerkia bezalakoa da azkenean. Eta gustatzen zaigu horren egitea.

Gertatu zait neure iritzia ematea, beste pertsonaia baten azalean nintzelarik ere. Azkenean pentsatzen duguna erraten dugu, ez dugu beste munduko gauzarik asmatzen.

Ez dira gauza berdinak erraten publiko gazte eta publiko zahar baten aitzinean, hori guk egokitzen dugu.

Iparraldean eta hegoaldean aritzea ere ez da gauza bera guretzat. Gauza batzu aldatu behar ditugu, hitzak edo errateko moldeak egokituz adibidez"